14 Ağustos 2012 Salı

Oglum gitti cocuk..

                Bugün ak kaşıkla buluştuk. Kavgalıydık zaten iki gündür doğru dürüst konuşmuyoruz. Bana soğuktu sanki. Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak hissi vermeye başladı. Kırıldım. Berbat hissettim. Sonra bana bir konuşma yaptı ağlamaklı oldum. Ölseydim daha mı iyiydi acaba?
                Çocuğun hayatını karartmışım, mahvetmişim. Basket delisiydi. Hastaydı resmen baskete. Aşıktı galiba.. Neyse. Artık hiç basket oynamıyor. Neden mi? Ben istemiyorum kıskanıyorum diye. Oynarken kendini kaybediyor çünkü. Her gün 4-5 saat oynuyordu. Sonra yorgun oluyordu eve gelince direkt duş alıp yemek yiyip yatıyordu. Ben de deli oluyordum haliyle. Bana doğum günümde iki satır bir şey yazmamıştı. Arkadaşıyla oturup rap şarkı falan yazmıştı. Kızlar önümde boynuna atladı. Ben böyle çok olaylar yaşadım, ama zaman geçtikçe bana çok bağlandı. Yanımdan ayrılmaz oldu. Benim için ağladı bile. Bir de triplerimden vazgeçebilsem. Bugün buluşalım dedim. Gecikeceğini söyledi zaten ben aniden buluşalım dedim dışarıda olduğumdan. O ben gecikebilirim dedi ya ben başladım saydırmaya. Ayrıldık bile dedim o da gelince haliyle bi tuhaf davrandı. Sonra ben senin için neler yaptım diye başladı. Arkadaşım bile kalmadı basket oynamıyorum tatile gittim evden çıkmadım ama sen bunları görmüyorsun başka kızlar deyip iki gün mesaj atmıyorsun dedi. Ben dondum kaldım. Sonra bunalıma girdim. Konuşmanın sonunda sarıldı öptü lütfen iyi davran diye ama artık çok geç. 
             Şu an hayalet gibiyim sanırım. Anladım ki insan farkında olmadan en yakınındakini, canından çok sevdiği insanı kırabiliyor. Anladım ki haksızım. Düşüncesiz ya da bencil de olabilirim, ama onu seviyorum ve değişmeye karar verdim. 
             Umarım toplumsal mesajı almışsınızdır. Bundan sonra bir laf söylemeden iki kere düşünün. Tartın ölçün ama karşınızdakini asla kırmayın. 


                                  
              Bakın normalde dinlemem ama sardım yani. Hiç tarzım değil bak. İnsan bunalıma girince bi sezen aksu, halil sezai yapıyor ama. Neyse öptüm hoşçakalıın.

2 yorum:

  1. kolay değil hatta hiç değil, bir başkası için kendi düşüncelerinden vazgeçmek değişmeye çalışmak veya karşındakinin düşüncelerini değiştirmek. Malesef böyle saçma bir durumla karşılaşıyoruz hepimiz inan anlıyorum bu durumu gayet aynı durumdayım diyebilirim

    YanıtlaSil
  2. Kesinlikle çok zor. olmasını istediğin gibi olunca mutlu oluyorsun ama kör ve bencil olduğun sürece sürer bu mutluluk..

    YanıtlaSil